Ο   Α ρ ε ο π α γ ι τ ι κ ό ς…. "Περι Ειρήνης"
γράφηκε μετά το τέλος του Συμμαχικού πολέμου (357–355 π.Χ.),
ο οποίος σήμανε τη διάλυση της Β´ Αθηναϊκής συμμαχίας. 
Ο  Ισοκράτης,  κάνει έκκληση.. προς τους συμπολίτες του
για αναπροσαρμογή της πολιτικής τους.. στα εσωτερικά
και εξωτερικά θέματα και επιστροφή…
στις πατροπαράδοτες  α ρ χ έ ς  διακυβέρνησης 
^
^
από: ΠΥΛΗ για την Ελληνική Γλώσσα:
http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?m=1&t=234
                  

[9] Ἀπορῶ δὲ πότερον ὑπολάβω μηδὲν μέλειν ὑμῖν τῶν κοινῶν πραγμάτων,
ἢ φροντίζειν μὲν αὐτῶν,
εἰς τοῦτο.. δ’ ἀναισθησίας ἥκειν ὥστε λανθάνειν ὑμᾶς εἰς ὅσην ταραχὴν
ἡ πόλις καθέστηκεν.
ἐοίκατε γὰρ οὕτω διακειμένοις ἀνθρώποις, οἵτινες ἁπάσας
μὲν τὰς πόλεις τὰς ἐπὶ Θρᾴκης ἀπολωλεκότες,
πλείω δ’ ἢ χίλια τάλαντα μάτην εἰς τοὺς ξένους ἀνηλωκότες,
[10] πρὸς δὲ τοὺς Ἕλληνας διαβεβλημένοι καὶ τῷ βαρβάρῳ πολέμιοι γεγονότες, ἔτι δὲ τοὺς μὲν Θηβαίων φίλους σῴζειν ἠναγκασμένοι, τοὺς
δ’ ἡμετέρους αὐτῶν συμμάχους ἀπολωλεκότες.

ἐπὶ τοιαύταις πράξεσιν εὐαγγέλια μὲν δὶς ἤδη τεθύκαμεν, ῥᾳθυμότερον δὲ περὶ αὐτῶν ἐκκλησιάζομεν τῶν πάντα τὰ δέοντα πραττόντων.

    [11] Καὶ ταῦτ’ εἰκότως καὶ ποιοῦμεν καὶ πάσχομεν· οὐδὲν γὰρ οἷόν τε γίγνεσθαι κατὰ τρόπον τοῖς μὴ καλῶς περὶ ὅλης τῆς διοικήσεως βεβουλευμένοις,
ἀλλ’ἂν καὶ κατορθώσωσι περί τινας τῶν πράξεων
ἢ διὰ τύχην ἢ δι’ἀνδρὸς ἀρετήν, μικρὸν διαλιπόντες πάλιν εἰς τὰς αὐτὰς ἀπορίας κατέστησαν.
Καὶ ταῦτα γνοίη τις
ἂν ἐκ τῶν περὶ ἡμᾶς γεγενημένων.

[12] ἁπάσης γὰρ τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ τὴν πόλιν ἡμῶν ὑποπεσούσης καὶ μετὰ τὴν Κόνωνος ναυμαχίαν καὶ μετὰ τὴν Τιμοθέου στρατηγίαν, οὐδένα χρόνον
τὰς εὐτυχίας κατασχεῖν ἠδυνήθημεν, ἀλλὰ ταχέως διεσκαριφησάμεθα
καὶ διελύσαμεν αὐτάς.

 Πολιτείαν γὰρ τὴν ὀρθῶς ἂν τοῖς πράγμασι χρησομένην
οὔτ’ ἔχομεν.. οὔτε καλῶς ζητοῦμεν.

 [13] καίτοι τὰς εὐπραγίας ἅπαντες ἴσμεν καὶ παραγιγνομένας καὶ παραμενούσας οὐ τοῖς τὰ τείχη κάλλιστα καὶ μέγιστα περιβεβλημένοις, οὐδὲ τοῖς μετὰ πλείστων ἀνθρώπων εἰς τὸν αὐτὸν τόπον συνηθροισμένοις, ἀλλὰ τοῖς ἄριστα καὶ σωφρονέστατα τὴν αὑτῶν πόλιν διοικοῦσιν.

[14] ἔστι γὰρ ψυχὴ πόλεως οὐδὲν ἕτερον ἢ πολιτεία, τοσαύτην ἔχουσα δύναμιν ὅσην περ ἐν σώματι φρόνησις.

Αὕτη γάρ ἐστιν
ἡ βουλευομένη περὶ ἁπάντων, καὶ τὰ μὲν ἀγαθὰ διαφυλάττουσα, τὰς δὲ συμφορὰς διαφεύγουσα.

Ταύτῃ καὶ τοὺς νόμους
καὶ τοὺς ῥήτορας καὶ
τοὺς ἰδιώτας ἀναγκαῖόν
ἐστιν ὁμοιοῦσθαι καὶ πράττειν οὕτως
ἑκάστους οἵαν περ ἂν ταύτην ἔχωσιν.

[15] ἧς ἡμεῖς διεφθαρμένης οὐδὲν φροντίζομεν,
οὐδὲ σκοποῦμεν ὅπως ἐπανορθώσομεν αὐτήν·
ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τῶν ἐργαστηρίων καθίζοντες
κατηγοροῦμεν τῶν καθεστώτων, καὶ
λέγομεν ὡς οὐδέποτ’ ἐν δημοκρατίᾳ κάκιον ἐπολιτεύθημεν,
ἐν δὲ τοῖς πράγμασιν
καὶ ταῖς διανοίαις αἷς
ἔχομεν.. μᾶλλον αὐτὴν ἀγαπῶμεν..
τῆς ὑπὸ τῶν προγόνων καταλειφθείσης
.

Ισοκράτης
(436-338 π.Χ)

                                                

Δεν ξέρω μάλιστα ποιό από
τα δύο να υποθέσω, ότι δηλ.
δεν σας ενδιαφέρει τίποτε
από τα δημόσια πράγματα
ή ότι ενδιαφέρεσθε μεν γι’ αυτά, αλλ’ έχετε καταντήσει σε τόση αναισθησία, ώστε σας διαφεύγει σε ποιαν αναστάτωση έχει περιέλθει το κράτος μας.
Γιατί μοιάζετε, μα την αλήθεια, καταπληκτικά με τους ανθρώπους εκείνους, που
έχουν χάσει όλες τους τις πόλεις
στη Θράκη κι’ έχουν ξοδέψει μάταια πάνω από χίλια τάλαντα σε μισθοφόρους στρατιώτες
κι’ έχουν συκοφαντηθή στους Έλληνας.. και με τους βαρβάρους
έχουν εχθρότητα, είναι δε ακόμα υποχρεωμένοι να εξυπηρετούν τους φίλους των Θηβαίων..
και έχουν τέλος εγκαταλειφθή
από τους συμμάχους των.

Παρ’ όλα όμως αυτά εμείς έχουμε προσφέρει δύο φορές ως τώρα, ευχαριστήριες θυσίες προς τους θεούς και στις συνελεύσεις μας μιλάμε γι’ αυτά με μεγαλύτερη αδιαφορία.. από εκείνους που εκπληρώνουν όλες τους
τις υποχρεώσεις.

Και όλα αυτά τα κάνουμε και
τα υποφέρουμε δίκαια, γιατί
κανένα από τα δημόσια
πράγματα δεν μπορεί να γίνη
όπως πρέπει.. σ’ εκείνους
που δεν έχουν ο ρ θ ή  Σ κ έ ψ η
 για την  ό λ η  διοίκηση
, αλλά που και αν ακόμη πετύχουν
σε μερικές περιστάσεις
ή από εύνοια της τύχης ή λόγω
της προσωπικής αξίας ενός μόνο ανδρός, ύστερα από λίγο χρονικό διάστημα αντιμετωπίζουν 
τα ίδια πάλι  π ρ ο β λ ή μ α τ α.
Και όλα αυτά μπορεί κανείς
να τα νοιώση βαθιά
 αν παρακολουθήση προσεχτικά όσα μας έχουν συμβή.

Όταν δηλαδή ολόκληρη η Ελλάς περιήλθε στην εξουσία
της δικής μας πολιτείας,
τόσο ύστερα από τη ναυμαχία
του Κόνωνος.. όσο και μετά τη στρατηγία του Τιμοθέου,
δεν μπορέσαμε ούτε για λίγες στιγμές να διατηρήσουμε
τα αγαθά της επιτυχίας τους, αλλ’ αντιθέτως τα εσκορπίσαμε και τα εχάσαμε.

Και ο λόγος είναι.. 
ότι «πολίτευμα»  που να μπορεί
να διοικήση καλά τα πράγματα, ούτε έχουμε..  ούτε, με καλή τακτική επιδιώκουμε.. να συστήσουμε
.

Και όμως όλοι ξέρουμε καλά
ότι τα αγαθά και έρχονται και παραμένουν, όχι σ’ εκείνους που οχυρώνονται με τείχη στερεά
και μεγάλα, ούτε σ’ εκείνους
που συναθροίζονται στον ίδιο τόπο.. με πολλούς άλλους ανθρώπους,
αλλά.. σ’ εκείνους
που  δ ι ο ι κ ο ύ ν
την  π ο λ ι τ ε ί α  τους  με ενδιαφέρον
και περίσκεψη.

Γιατί «ψυχή» της πολιτείας
δεν είναι τίποτε άλλο παρά..
το «π ο λ ί τ ε υ μ α
»,
που έχει τόσο μεγάλη δύναμη
όσο έχει.. για τον άνθρωπο…  
η  ο ρ θ ή  Σκέψη.
Γιατί αυτό ακριβώς, είναι που φροντίζει για όλα, και τα μεν
αγαθά διαφυλάττει, ενώ τις συμφορές προσπαθεί να εξαλείφη.
Με αυτό είναι ανάγκη
να εξομοιώνωνται και οι νόμοι
και οι ρήτορες και οι ιδιώται
και καθένας απ’ αυτούς
να ενεργή
σύμφωνα
με τις διατάξεις
του ισχύοντος πολιτεύματος.

Για το  π ο λ ί τ ε υ μ α., λοιπόν
που είναι διεφθαρμένο
στα χρόνια μας, δεν δείχνουμε κανένα ενδιαφέρον, ούτε
και κάνουμε καμμιά σκέψη
για να το επαναφέρουμε
σε καλύτερη θέση
, αλλ’ όταν καθόμαστε και συζητούμε
στα εργαστήρια, περιοριζόμαστε να κατηγορούμε.. τη σημερινή 
π ο λ  ι τ ε ι α κ ή  ακαταστασία
και υποστηρίζουμε ότι ποτέ
κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας δεν είχαμε πιο άθλια  δ ι ο ί κ η σ η, ενώ.. στην πραγματικότητα μέσα μας.. ικανοποιούμεθα περισσότερο..
μ’ αυτή.. παρά.. μ’ εκείνη
που  ε κ λ η ρ ο ν ο μ ή σ α μ ε
από τους  π ρ ο γ ό ν ο υς
."

Ισοκράτης

 

"..διότι καμμία ευτυχία.. και καμμία συμφορά..
δεν έρχονται.. μόνες τους στον άνθρωπο"

Ισοκράτης
(436-338 π.Χ.)