Ελα  β ρ ά δ υ  αγαπημένο
πέσε πάνω από την πόλη να χαθεί.
Να χαθεί η σκληρή μορφή της
που μου καίει χρόνια τώρα τη ζωή.

Δε μου μένει να διαλέξω
πέσε νύχτα μην αργείς
κι άσε με να ταξιδέψω
στα δρομάκια του μυαλού μου να χαρείς.

    
Τ’άστρο και… το Φεγγαράκι
περνούν απ’το στενό σοκάκι..
βρίσκουν κι ένα  κ ο ρ ι τ σ ά κ ι
που κοιμάται στο κρεββάτι
και κανένα δεν φοβάται..

    

Θα κεντήσω, πάνω στου αλόγου σου τη σέλλα
με διαμαντόπετρες σωρό..
του φεγγαριού το πήγαιν’ έλα στο πελαγίσιο το νερό..

Μαρίζα Κώχ

Μια όμορφη και γλυκιά Νύχτα… σε όλους σας
και… Κ α λ ό   Ξημέρωμα….

      

Advertisements