Silenzioso è il Cielo stasera
Sorride nel buio, la pallida Luna,
compagna eterna d’ Artemide
che corre nel suo bosco libera
cercando di vincere la sua paura,
lottando contro l’amara solitudine
in un mondo selvaggio che lotta feroce
per salvarsi e sopravivere…
 
Silenziose le Stelle aspettano,
mille luciole accese al buio,
candelle di Pace e d’Amicizia.
La nina nana canta la mamma,
e il suo bimbo sorride sereno,
nel sicuro nido materno…
richiamo di Vita, inno di Speranza
in un mondo che piange,
tante perdite e sofferenze quotidiane…
 
Silenzioso è il cielo stasera
calmo, abbraccia la Terra stanca
dalle sue mille contradizioni…

 

 

 
Σιωπηλός απόψε ο Ουρανός
κρυφά χαμογελά.. στη νύχτα το φεγγάρι
κι η Άρτεμις.. πιστή κι αιώνια φίλη του, 
  στα δάση τρέχει… ελεύθερη και μόνη
το φόβο της παλλεύει.. να νικήσει,
κι αντιστέκεται στη πικρή της μοναξιά,
μεσ’ένα κόσμο που σαν θεριό αγκομαχά,
για να σωθεί…. να επιβιώσει.
Αμίλητα και τ’άστρα… τρεμοσβήνουν,
πυγολαμπίδες που χορεύουν στο σκοτάδι,
ειρήνης και φιλίας… κεριά αναμμένα.
Γλυκό το νανούρισμα.. της μάνας
ευτυχισμένο του βρέφους το χαμόγελο.. 
στης αγκαλιάς.. την τρυφερή σιγουριά.
Αυγής κάλεσμα.. και ελπίδας ύμνος..
μες σ΄ένα κόσμο που θρηνεί.. απώλειες,
βάσανα, πόνο και ταλαιπωρίες μιας ζωής.
 
Σιωπηλός απόψε ο Ουρανός
ήρεμος, αγκαλιάζει… την κουρασμένη Γη,
με τις… χίλιες αντιφάσεις της.


Lunapiena