Ένας παλιός Σεπτέμβρης.. φίλος αχώριστος
καθώς περνούν τα χρόνια.. γίνεται αγνώριστος
το κόκκινο ραγίζει.. στα μήλα της Ροδιάς
κίτρινα πέφτουν φύλλα.. στον κήπο της καρδιάς
Η νύχτα μεγαλώνει, δίχτυα στο φως απλώνει,
η νύχτα μεγαλώνει…

Και ήμουνα τόσες φορές τόσο κοντά,.
Και πώς παρέλυσα, και πώς δειλίασα·
γιατί να μείνω με κλειστά τα χείλη..
…………
Τόσες φορές.. τόσο κοντά να είμαι.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

…για μας είν’ ο Σεπτέμβρης καλοκαίρι,
η αγάπη σου φωτίζει όλη τη γη.

Στα χέρια μου έλα τώρα και κοιμήσου
κι εγώ τις νύχτες θα σου τραγουδώ…

Impressioni di Settembre
-Αισθήσεις και Συγκινήσεις του Σεπτέμβρη-